Jesteś niezalogowany
NOWE KONTO

Polski Deutsch

      Zapomniałem hasło/login


ä ß ö ü ą ę ś ć ł ń ó ż ź
Nie znaleziono żadnego obiektu
opcje zaawansowane
Wyczyść

 
 
 
 
Pomnik zwycięzców bitwy pod Lutynią
33
 
Kopalnia piasku (dawne wzgórze Wach Berg)
1
 
Pomnik bitwy pod Lutynią - Kolumna Zwycięstwa
46
 
Kamienie upamiętniające Bitwę pod Lutynią
4
 
Plany bitwy pod Lutynią
15
 
Bardko (150 m n.p.m.)
2
 
 
 
 
  ID: 563024

Bitwa pod Lutynią

Schlacht von Leuthen



Budowa
1757
Status
Nie istnieje
 
Bitwa pod Lutynią (niem. Leuthen) (5 grudnia 1757) rozegrała się w trakcie wojny siedmioletniej (III wojny śląskiej). Było to jedno z decydujących pruskich zwycięstw tej wojny, które zadecydowały, iż Śląsk pozostał pod kontrolą Fryderyka II.

Wstęp:
Podczas gdy Fryderyk Wielki prowadził kampanię w centralnych Niemczech zakończoną klęska połączonych armii francuskiej i cesarskiej w bitwie pod Rossbach, Austriacy powoli zajmowali Śląsk. Fryderyk powrócił 28 listopada w celu odzyskania głównego śląskiego ...
Bitwa pod Lutynią (niem. Leuthen) (5 grudnia 1757) rozegrała się w trakcie wojny siedmioletniej (III wojny śląskiej). Było to jedno z decydujących pruskich zwycięstw tej wojny, które zadecydowały, iż Śląsk pozostał pod kontrolą Fryderyka II.

Wstęp:
Podczas gdy Fryderyk Wielki prowadził kampanię w centralnych Niemczech zakończoną klęska połączonych armii francuskiej i cesarskiej w bitwie pod Rossbach, Austriacy powoli zajmowali Śląsk. Fryderyk powrócił 28 listopada w celu odzyskania głównego śląskiego miasta – Wrocławia – dopiero, co zajętego przez siły austriackie. Po przybyciu w okolice Lutyni natrafił on na dwukrotnie silniejszą armię wroga. Fryderyk uświadomił sobie, iż nadchodząca bitwa może przynieść mu albo wielkie zwycięstwo, albo straszliwą klęskę. Wodzowie austriackiej armii wcześniej dyskutowali nad tym, czy wyruszyć z Wrocławia na spotkanie Fryderyka. Zwyciężyło zdanie Karola Lotaryńskiego, i w ten sposób bitwa doszła do skutku. Pogoda była mglista, zaś cały teren był w przeszłości obszarem ćwiczeń pruskiej armii tak, więc Fryderyk znał go bardzo dobrze. Morale Prusaków były doskonałe po licznych zwycięstwach nad wrogami. Austriacy nie spodziewali się ponownego zastosowania przez Fryderyka szyku ukośnego, który święcił swoje triumfy wcześniej pod Rossbach.

Bitwa:
Fryderyk zdecydowany wyrzucić Austriaków ze Śląska, posuwał się bezpośrednio w kierunku do austriackiej armii, której centrum znajdowało się w okolicy Lutyni. Jej front rozciągał się na około 5 i 1/2 mili. Austriacka armia była rozciągnięta do takiej niewiarogodnej długości po to, żeby zapobiec wykonaniu przez Fryderyka uderzenia na flankę - jego ulubionej taktyki. Jednak w ostatecznym wyniku okazało się to poważnym błędem. Fryderyk wysłał swą kawalerię do akcji na Bornę w celu zmylenia przeciwnika i upozorowania ataku na austriackie prawe skrzydło. Osłaniane przez kawalerię zdyscyplinowane kolumny piechoty Fryderyka posuwały się w kierunku austriackiego lewego skrzydła.

Piechota szła na południe poza zasięgiem wzroku Austriaków, za linią niewielkich wzgórz. Książę Karol Lotaryński z wieży kościoła w Lutyni również niczego nie zauważył i zadecydował wysłać posiłki na prawe skrzydło, zamiast na zagrożone w rzeczywistości lewe. W pewnym momencie czoło dwóch znakomicie wyszkolonych pruskich kolumn przekroczyło austriacką lewą flankę. Potem, na rozkaz, plutony obu kolumn wykonały zwrot w lewo koło Lobetinz, i cała pruska armia utworzyła linię bojową prawie prostopadłą do linii austriackiej. Prusacy wykonali manewr analogiczny do tego, jakiego używali starożytni Tebańczycy, atakując wroga z boku tzw. szykiem skośnym. W wieku XVIII – wieku, gdzie dominowały działania liniowe, taki manewr flankujący był śmiertelny dla ofiary. Najsłabsi żołnierze armii austriackiej zajmowali pozycje właśnie na lewej flance chronionej przez wzgórza, ponieważ ich zdolności bojowe były podawane w wątpliwość.

Pruska piechota stanęła do walki w konwencjonalnym szyku dwóch linii, a następnie ruszyła na przód, aby zrolować linię przeciwnika. Fryderyk wykorzystał dwie okoliczności: po pierwsze książę Karol przesunął wcześniej kawalerię z lewego skrzydła na prawe, po drugie piechota lewego austriackiego skrzydła pochodziła po części z protestanckiej Wirtembergii. Pochodzący stamtąd żołnierze sprzyjali również protestanckim Prusakom. Po krótkim ogniu złamali oni szyki przed nadchodzącymi pruskimi liniami. Reszta austriackiej piechoty pozostawiona na lewym skrzydle znalazła się w morderczym ogniu pruskich dział 12 funtowych i niszczącego ognia postępującej pruskiej piechoty. Wkrótce i ona złamała szyk. Książę Karol pospiesznie ściągał siły z prawego skrzydła na lewe w celu utworzenia nowej linii bojowej wzdłuż wioski Lutynia (dawniej austriackie centrum). Austriacy rozpaczliwie próbowali powstrzymać nieprzyjaciela, ale ponieważ austriacka linia była tak długa, to aby dotrzeć na nowe pozycje oddziały potrzebowały do półtorej godziny. Pruska linia nie zatrzymywała się nawet na sekundę, atakując Lutynię wraz ze wsparciem artyleryjskim. Zdeterminowani Prusacy, po czterdziestu minutach ciężkich walk, wzięli szturmem wioskę, podczas gdy artyleria obydwu armii ostrzeliwała się nawzajem. Teraz austriacka kawaleria, widząc eksponowaną pruską linię, uderzyła w celu obejścia jej z flanki i wygrania bitwy. Niestety dla niej, pruska kawaleria przechwyciła ją i rozbiła szarżę. Kawaleryjskie uderzenie wkrótce spadło na austriacką linię za Lutynią, powodując powszechne zamieszanie i wielkie spustoszenie. Austriacka linia załamała się. Bitwa trwała trochę ponad trzy godziny. Po ujrzeniu swej rozbitej armii pokonany książę Karol powiedział: "Nie wierzę w to!"

Po bitwie:
Kluczem do zwycięstwa w tej bitwie były przedbitewne manewry. Fryderyk Wielki potrafił ukryć swe zamiary, osiągnąć zaskoczenie, i przeprowadzić główne uderzenie w najsłabszym punkcie linii wroga. Austriacy zostali wyrzuceni do Czech, Śląsk pozostał przy Prusach. Było to najznakomitsze zwycięstwo Fryderyka Wielkiego, które znów pokazało światu potęgę pruskiej piechoty. Wkrótce po bitwie, Maria Teresa zażądała rezygnacji księcia Karola. Za:
Pokaż więcej Pokaż mniej
 

  • Data: 1757
    komentarze: 0
    Bitwa pod Lutynią (grafika z II poł. XVIII w. lub początku XIX).
  • Data: 1757
    komentarze: 0
    Bitwa pod Lutynią.
  • Data: 1890
    komentarze: 0
    Poczdamska parada podczas bitwy pod Lutynią. Obrazek namalował ...
  • Data: 1890-1900
    komentarze: 0
    Bitwa pod Lutynią. Autor: Carl Röchling (1855-1920)
  • Data: 1895-1900
    komentarze: 0
    Jedna z kart życia Fryderyka Wielkiego z uwzględnieniem bitwy ...
  • Data: 1895-1900
    komentarze: 0
    Lutynia - przed bitwą. Fryderyk Wielki z generałami.
  • Data: 1895-1900
    komentarze: 0
    Lutynia - przed bitwą. Fryderyk Wielki z generałami na znaczku.
  • Data: 1895-1900
    komentarze: 0
    Lutynia - po bitwie: "Dziękujcie wszyscy Bogu"
  • Data: 1896
    komentarze: 3
    Szturm 3 batalionu gardy na Lutynię na reprodukcji obrazu Carla ...
  • Data: 1896
    komentarze: 1
    Obraz Carla Röchlinga z 1896 r. na pocztówce z początku XX w., ...
  • Data: 1900-1910
    komentarze: 0
    Epizod z bitwy pod Lutynią http://dolny-slask.org.pl/973945,foto.html?idEntity=563024 ...
  • Data: 1900-1920
    komentarze: 0
    Epizod z bitwy pod Lutynią w Starym Arsenale w Berlinie.
  • Data: 1905-12-05
    komentarze: 0
    Obchody 150 rocznicy bitwy pod Lutynią.
  • Data: 1910-1930
    komentarze: 0
    Walka przy cmentarzu w Lutynii od strony południowej.
  • Data: 1925-1935
    komentarze: 0
    W okresie przedwojennym własnym nakładem Stowarzyszenie Bitwy ...
  • Data: 1929
    komentarze: 0
    Uroczystości związane z obchodami bitwy zlokalizowane w miejscu, ...
  • Data: 1930
    komentarze: 1
    Obraz olejny nieznanego autorstwa przedstawiający Bitwę pod Lutynią ...
  • Data: 1932
    komentarze: 0
    Lutynia w roku 175-lecia słynnej bitwy [Illustrierte Wochenbeilage ...
  • Data: 1933
    komentarze: 0
    Na pamiątkę bitwy pod Lutynią w 1757r. postawiono pięć kamieni ...
  • Data: 2006-03-16
    komentarze: 0
    Lutynia, Burza na cmentarzu w Leuthen, Carl ROCHLING 1896, Jest ...